başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
yaprakla yağmurun aşkı mesela
kim olsa serpilen coşturuyor bizi
imreniyoruz başkalarının mahvına
yağmur mahvoluyor çarparak
kendini parçalıyor maşukunun açılan kıvrımında
yaprak dirimle irkiliyor nazlı ve mağrur
silkiniyor vuran her damlayla
başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
bakıp başkasının başkasıyla kurduğu bağlantıya
aşka dair diyoruz ilk anı bu olmalı
ilk önce damarlarımızda duyduğumuz çağıltısını uzak iklimlerin
kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden
bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda
sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz,
bize ait olan ne kadar uzakta!


başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
başkalarının düşünceleriyle değil
"üstümde yıldızlı gök" demişti kkönigsberg'li
"içerimde ahlak yasası"
yasa mı? kimin için? ne için? neyi berkitir yasa?
ister gözünü oğuştur, istersen tetiği çek
idam mangasındasın içinde yasa varsa
girmem, girmedim mangalara
yer etmedi adalet duygusu içinmde benim
çünkü ben ömrümce adle boyun eğdim
yıldızlı gökten bana soracak olursanız
kösnüdüm ona karşı
onu hep altımda istedim
başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
ve devam ediyor başkalarının hınçlarıyla
düşmanı gösteriyorlar, ona saldırıyoruz
siz gidin artık
düşman dağıldı dedikleri anda
anlaşılıyor
baştan beri bütün yenik düşenlerle aynı kışlaktaymışız
incecik yas dumanı herkese ulaşıyor
sevinç günlerine hürya doluştuğumuzda 
tek başınayız.

Diyorum hepimizin bir gizli adı olsa gerek
belki çocuk ve ihtiyar, belki kadın ve erkek
hepimiz, herbirimiz gizli bir isimle adaşız
yoksa şimdiye kadar hesapların tutması lâzımdı
hayatımıza kendi adımızla başlardık 
bilmediğimiz bir isim, hesaptaki bu açık
belki dilimi çözer, aşkımı başlatırım
aşk yazılmamış olsa bile adımın üzerine
adımı aşkın üstüne kendim yazarım.
-ismet özel
http://www.youtube.com/watch?v=T2FyfqTYLiE&fb_source=message


istemezken adam,
ve şiirler kovulsalar da gitmezlerken
hatırına düştüğünde dizeler sertçe,
hatırından kaldırıp onları ( yıllar öncesinden, beyaz gazozlu leblebili bir yaz sinemasından  kolayca incinen cinsten bir kadın vardır çünkü orada)
dışarı döküyor dilinden.
hızlıca ve noktalamasız.
hızlıca ve noktalamasız, mühim değil bu ama.
değil mühim zira;
zaten başkalarının aşkıyla başlayan hayatımızdan,
ve başkalarının hayatlarını başlatacak yaşanmamış aşklarımızdan sonra geriye kalan her şey fazlasıyla anlamsız.
kadını silkeliyor adam,
silkeliyor silkelemesine ama yine de bir kaç kelime yapışıp kalıyor kadının üzerine.
bay kaylas'ı arıyor gözlerim arada sırada elimdeki kitabı yoklamayı bırakıp.
dibine çökmüş tüm şekeri,
yine de içip bitiriyorum yüzümü buruşturarak sonu buz gibi olmuş plastik bardaktaki sahlepimi.
bay kaylas.
neydi, neydi babasının adı.
hatırlamıyorum.
üzünçten yapılmıştı ama bir bunu hatırlıyorum. bir de elişi olduğunu.